துணிந்து செயலாற்றல் வீரம்; பணிந்து செயலாற்றல் பெருவீரம்

தமிழ் இலக்கியங்கள் காட்டும் வீரத்திற்கும், தற்கால உலகில் நாம் காணும் வீரத்திற்கும் இடையே உள்ள அடிப்படை வேறுபாட்டைப் புரிந்துகொள்வது அவசியம். வெறும் போர்க்களத்தில் எதிரியை அழிப்பது மட்டும் வீரம் அல்ல; அறத்தின் வழியில் நின்று, உரிய நேரத்தில், துணிச்சலுடன் முடிவெடுப்பதே உண்மையான வீரம். தமிழர் மரபில், துணிந்து செயலாற்றல் என்பது தன்னுடைய தாய்நாட்டிற்காக இன்னுயிரையும் ஈயும் உன்னதச் செயலாகப் போற்றப்படுகிறது. இந்தத் தத்துவமே, தமிழ்ச் சமூகத்தின் அடிப்படைப் பண்பாக விளங்கியது.

இந்த இதழின் நோக்கம், வெறும் வீரத்தின் புறப்பக்கத்தை மட்டும் அல்லாமல், அதன் உட்கிடையான, பண்புடன் கூடிய பணிவின் பெருவீரத்தையும் வாசகர்களுக்கு எடுத்துச் சொல்வதே ஆகும். இந்தப் பண்புகளை உணர்ந்து செயலாற்றுவதே, ஒருவன் வாழ்க்கையில் பெருமை கொள்ளச் சிறந்த வழியாகும்.

1. தமிழ் மொழியின் இனிமையும் அதன் பெருமைகளும்

வீரத்தின் பெருமையைப் பேசுவதற்கு முன், நம் தமிழ் மொழியின் தனித்தன்மையை அறிவது இன்றியமையாதது. தமிழ்மொழி தேனைப் போன்றது. ஏன் என்றால் தேன் நீண்ட நாள் கெடாமல் இருக்கும் ஒரு மருந்து. தமிழும் அவ்வாறே; அதன் சுவையில் மூழ்கியவர்கள் நீண்டநாள் வாழ்வர். தமிழும் அமிழ்தும் வேறு வேறல்ல. சொல்லால் இரண்டும் ஒன்றாகவே அமைவதைக் காணலாம். ‘தமிழ் தமிழ்’ எனத் தொடர்ந்து கூறும்பொழுது ‘அமிழ்து அமிழ்து’ என ஒலிப்பதனைக் கேட்கமுடிகிறது.

அது மட்டுமல்லாமல், அமிழ்தாகிய தேனுடன் எதைக் கலந்தாலும் அப்பொருள் கெடாமல் இருக்கும். தேனுடன் சேரும் நெல்லிக்கனிபோல, தமிழ்மொழியுடன் சேரும் எந்த மொழியும் அழியாது நிலைபெற்றுவிடும். தேனைவிடத் தமிழ் இனிமையானது. ஏனெனில் தேன் உண்ண உண்ணத் திகட்டும், ஆனால் தமிழ் உண்ண உண்ணத் திகட்டாமல் மேன்மேலும் இன்பத்தை உண்டாக்கக்கூடியது. இதற்குச் சான்றாக சங்க இலக்கியங்களே விளங்குகின்றன. ஒளவையார், கம்பன், வள்ளுவர், இளங்கோ ஆகியோரின் படைப்புகள், தமிழின் இந்த இனிமைக்குச் சான்றாகும்.

2. நாட்டுப்பற்றின் மகத்துவம் மற்றும் தியாகம்

ஒரு வீரனுக்கு இந்தப்பிறப்பானது தனக்கானது அன்று; தாய்நாட்டிற்கானது என எண்ணுவதே உண்மையான நாட்டுப்பற்றாகும். நம்மைத் தாங்கும் இந்தப் பூமிக்கு எவரேனும் தீங்கு செய்வாராயின், அதனை எதிர்த்து நிற்கும் பண்பினை வளர்த்துக் கொள்ளவேண்டும்.

விடுதலைப் போராட்டத்தில் இன்னுயிரைவிட விடுதலை பெரிது என எண்ணிய தியாகச் சிந்தனைதான் தமிழர் மரபின் ஆணிவேர். ‘போய் வருகிறேன்’ என வாயளவில் குழந்தைகளிடம் சொல்லி மனதளவில் ‘தாய் நாட்டிற்காக உயிரைத் தியாகம் செய்வேன்’ எனப் பெற்றோரிடமோ மனைவியிடமோ கூறிச் செல்லும் வீரர்கள் எண்ணற்றோர் நம் நாட்டில் இருக்கின்றனர். பெரியோர்களிடம், “என்ன செய்தி வந்தாலும் மகிழ்ச்சியுடன் ஏற்றுக்கொள்ள வேண்டும்” என விடைபெற்றுச் செல்லும் பாதுகாப்புப் படை வீரர்கள் பலர். அவர்களால்தான் இன்று நம்நாடு பாதுகாப்பாக இருக்கிறது.

வீரன் ஒரு முறைதான் சாவான். கோழைதான் பலமுறை சாவான் என மனதில் பதித்துக்கொண்டு, வாழும் இறுதி நிமிடம் வரை தாய்நாட்டைக் காப்பதிலேயே பெருமிதம் கொள்வோரால் தான் நாடு சிறக்கிறது. இவ்வாறு, நாட்டுப்பற்று என்பது வெறும் கோஷம் அல்ல, அதுவே துணிந்து செயலாற்றல் என்பதற்கு அடிப்படை.

3. புறநானூறு காட்டும் வீரத் தாய்மை

புறநானூற்றில், தாய்நாட்டைக் காக்கப் போரிட்டுத் தன் இன்னுயிரைக் கொடுத்த வீரனின் உடல் பல துண்டுகளாகச் சிதறிக் கிடக்கும் காட்சியினை ஒளவையார் படம்பிடித்துக் காட்டுகிறார்.

புறநானூறு – 295
கடல்கிளர்ந் தன்ன கட்டூர் நாப்பண்…
வாடுமுலை ஊறிச் சுரந்தன
ஓடாப் பூட்கை விடலை தாய்க்கே.

கடல் போன்ற ஆரவாரத்துடன் படைகள் மோதிக்கொண்டிருக்கின்றன. அங்கு ஒரு போர்வீரன், கூர்மை தீட்டப்பட்ட வேலால் பகைவர்களைப் பந்தாடுகிறான். புறமுதுகிட்டு ஓடாமல் போர்க்களத்தில் சிதைந்து கிடக்கும் தன் மகனைக் கண்டு பெருமிதம் கொள்கிறாள் தாய். தன் மகனை எண்ணும்போது அன்பின் மிகுதியால் அவ்வீரனுக்குப் பாலூட்டிய அத்தாயினுடைய வற்றிய முலைகளில் இருந்து பால் ஊறிச் சுரந்தது.

இந்த உன்னதச் செயலில் வீரனின் கொள்கை மிக முக்கியமானது. அது ‘ஓடாப் பூட்கை’ என்னும் சொல் மூலம் குறிக்கப்படுகிறது. இச்சொல் வீரனின் உறுதியான கொள்கையினைக் குறிப்பிடுகிறது. அதாவது, தோல்வியடைந்தாலும், பழிக்கு அஞ்சி ஓடாமல், கொள்கையில் உறுதியுடன் நிற்பதே உண்மையான வீரம் என்பதாகும். நாட்டிற்காக உயிர்கொடுத்த வீரர்களைப் பெற்றெடுத்த இத்தகைய தாய்மார்களால்தான் நாடு பாதுகாக்கப்படுவதன் உண்மையினை ஒளவையார் மிக அருமையாக உணர்த்தியிருக்கிறார்.

4. பணிந்து செயலாற்றல்: வீரத்தின் இன்னொரு பரிமாணம்

வீரமும் துணிவும் உடையவன் அன்பற்றவனாக இருக்க மாட்டான். அன்புடையவன் கோழை அல்ல. அன்பினை வெளிப்படுத்தவே வீரம் வேண்டும்.

புறநானூறு – 73: 1-4:
மெல்ல வந்து, என் நல்லடி பொருந்தி,
ஈயென இரக்குவர் ஆயின், சீருடை
முரசுகெழு தாயத்து அரசோ தஞ்சம்;
இன்னுயிர் ஆயினும் கொடுக்குவென், இந்நிலத்து;

சோழன் நலங்கிள்ளி, பணிவுடன் வந்து தன் காலில் விழுந்து வேண்டினால், தன்னுடைய புகழுடைய நாட்டையே கொடுத்துவிடுவேன் என்று கூறுகிறான். நாடு வேண்டாம் என்னுடைய உயிர்தான் வேண்டும் எனக் கேட்டாலும் கொடுப்பேன் என நலங்கிள்ளி கூறுவதனை அறியலாம்.

அதே சமயம், அவனுடைய வீரத்தை எவரேனும் ஐயப்பட்டால், அவர்கள் புலியின் முன் சிக்கிய குருடன்போலத் துன்பப்படுவார்கள் என தன்மானத்தின் உச்சத்தை வெளிப்படுத்துகிறான். அதாவது, அன்புக்கு அடிபணிவது என்பது கோழைத்தனமல்ல, அதுவே பெருவீரம் என்று பழந்தமிழர் மரபு நிலைநாட்டுகிறது.

5. மானம் காத்தல் மற்றும் கொள்கையில் உறுதி

வீரர்களுக்கு மானம் என்பது உயிரை விடப் பெரியது. நலங்கிள்ளி தன் வீரம் குறித்து எவரேனும் ஐயம் எழுப்புவார் எனில், அவர்கள் புலியினை இடறிவிட்ட குருடன்போலத் துன்பப்படுவர் எனக் கூறுகிறான். இழிவாகப் பேசியவர்களின் நிலை உருவாகும் எனக் கூறுகிறான் நலங்கிள்ளி.

பகத்சிங், தூக்குமேடையில் தன்னை ஒரு போர்க்குற்றவாளி போல் நடத்த வேண்டும் என்றும், கொலைக் குற்றவாளிகள் போல் நடத்தக்கூடாது என்றும் கூறினார். தன்னுடைய மரணத்திலும் மானம் காக்க வேண்டும் என்ற வீரம், அற்றை நாளிலே நலங்கிள்ளியிடம் குடிகொண்டிருந்ததனையும் இப்பாடலில் காணமுடிகிறது. ஒரு வீரன் கொள்கையில் உறுதியுடன் நிற்பதே, அவனது வீரத்தின் அடிப்படையாகும்.

6. அன்பின் பெருமை மற்றும் மனைவியின் பங்கு

வீரமும் துணிந்து செயலாற்றலும் உள்ளவன்தான் அன்புக்குரியவனாக இருக்க முடியும். கணவன் கொடுமைப்படுத்தினாலும், ஒரு தாய் அதைப் பொறுத்துக்கொண்டு குழந்தைகள் நலனுக்காக வாழ்வதை கோழைத்தனம் என்று கூறமுடியாது. பெற்றோரைக் காப்பது குழந்தைகள் கடமை என நீதிமன்றம் சென்று வழக்கிடும் பெற்றோர் அரிதினும் அரிது.

வீரம், பண்பு, அன்பு, துணிவு, கடமை உணர்வு ஆகியவற்றின் உண்மையான மதிப்பை உணர்த்துவதில் மனைவியே முதன்மையானவள். ‘நான் போரில் தோற்பேனாயின் அத்தகைய அன்புடைய மனைவியின் அன்பைப் பெறாமல் நான் புறக்கணிக்கப்பட்டவனாக மாறுவேன்’ எனத் தன்மீதுள்ள நம்பிக்கையினை வெளிப்படுத்துகிறான் நலங்கிள்ளி. மனைவி போற்றாவிட்டால், எத்தகைய செயலும் பெருமைக்குரியது ஆகாது எனக்கூறி அன்பின் பெருமையினை அவன் வெளிப்படுத்தியுள்ளதனைக் காணமுடிகிறது.

இவ்வாறு, துணிந்து செயலாற்றல் என்பது தன்னுடைய நலன் மட்டுமல்லாமல், சமூகத்தின் நலனுக்காக உழைப்பதையும், தன்னுடைய அன்பை நிலைநாட்டுவதையும் உள்ளடக்கியது. வீரம் என்பது புறச்செயல் மட்டும் அல்ல. உள்ளத்தில் குடிகொண்டிருக்கும் அற உணர்வும், துணிந்து செயலாற்றும் மன உறுதியுமே ஆகும்.

மேலும் படிக்க ..

படி… படி…! Read… !